بخش ۳۳ - صفت کحّال

کحّال که دلبری فن اوست
چشمم روشن ز دیدن اوست ۱

از بسکه فقیر و خاکسارم
گردیده چو توتیا غبارم ۲

از میل رهش دو دیده ی من
گردیده چو میلِ سُرمه روشن ۳

شد سبز،خط از رخ نکویش
چشمست، غبار دار رویش ۴

خاک رَهِ آن نگار ساده
هر گاه به دست من فتاده ۵

هم بیخته هم خمیر کرده
چشمم به سه آب و هفت پرده ۶