خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این شعر از درد هجران و فراق معشوق می‌نالد و روزهای وصال را به یاد می‌آورد. او از اشک‌هایش می‌گوید که مانند شهاب از شرق به غرب می‌گذرند و تنها سنبل‌های مشکین معشوق را می‌ستاید.
محتوا شامل مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
شماره ۹۶ - مرا ز دست تو دانی، چها بسر گذرد
مرا ز دست تو دانی، چها بسر گذرد
چها به من، ز تو ای شوخ سیمبر گذرد ۱
گذشت روز وصال تو و همی شادم
که شام هجر تواش، نیز بر اثر گذرد ۲
بجز دو سنبل مشکین فراز نخل قدت
که دیده مشک تر، از سرو کاشمر گذرد ۳
به شام هجر تو، بس شعله ها که زآه دلم
شهاب وار، ز خاور به باختر گذرد ۴
چها به من، ز تو ای شوخ سیمبر گذرد ۱
گذشت روز وصال تو و همی شادم
که شام هجر تواش، نیز بر اثر گذرد ۲
بجز دو سنبل مشکین فراز نخل قدت
که دیده مشک تر، از سرو کاشمر گذرد ۳
به شام هجر تو، بس شعله ها که زآه دلم
شهاب وار، ز خاور به باختر گذرد ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۵ - خوبان که در آیینه رخ خود نگرانند
گوهر بعدی:شماره ۹۷ - شبی به شوخیم، آن ترک سیمتن بکشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
