شماره ۴۱ - عید است و مرا در طلب باده شتاب است

عید است و مرا در طلب باده شتاب است
خورشید مرا ساغر و یاقوت شراب است ۱

با بوسه لعلش نخورم باده گلگون،
کانجا که بود بوسه، بلی باده چو آب است ۲

با چشمه حیوان لبش کوثر و تسنیم
ما تشنه لبان را همه رخشنده سراب است ۳

ساقی تو گلابم چه زنی این همه بر رخ؟
ما را عرق آن گل رخسار، گلاب است ۴

آن خطه حسن است که تعمیر شد از یار
واین کشور عشق است که از جور خراب است ۵

ای پادشه حسن، که در کشور نازی،
دریاب، که دلجویی درویش ثواب است ۶

دلدار به نالیدن افسر ندهد گوش
این ناله عشق است نه طنبور و رباب است ۷