خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر از حافظ، غم و اندوه و دوری از شادی را در زندگی توصیف می‌کند. شاعر از ویرانی خانه و دلشکستگی سخن می‌گوید و از تأثیر موسیقی و نغمه‌های مستانه در زنده کردن روح مرده یاد می‌کند. همچنین، اشاره‌ای به دوری از عقل و عقلانیت و نزدیکی به دیوانگی دارد. در پایان، از تقابل مفاهیم مذهبی مانند سبحه و زنّار صحبت می‌شود.
مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، موضوعاتی مانند دیوانگی و دوری از عقلانیت نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۲۴ - تا گریزد طرب از کلبه ویرانه ما،
تا گریزد طرب از کلبه ویرانه ما،
آسمان سنگ غم افکنده به پیمانه ما ۱
بس که از دیده و دل، گشت روان آتش و آب،
رود جیحون شد و آتشکده کاشانه ما ۲
مگرش خاصیت لعل مسیحاست، که باز،
مرده را زنده کند نغمه مستانه ما ۳
آنقدر دور ز آبادی عقل است که هیچ،
دل دیوانه نداند ره ویرانه ما ۴
سبحه زنّار کند افسر، از آن رو که به دیر،
رهن یک جرعه بود سبحه صد دانه ما ۵
آسمان سنگ غم افکنده به پیمانه ما ۱
بس که از دیده و دل، گشت روان آتش و آب،
رود جیحون شد و آتشکده کاشانه ما ۲
مگرش خاصیت لعل مسیحاست، که باز،
مرده را زنده کند نغمه مستانه ما ۳
آنقدر دور ز آبادی عقل است که هیچ،
دل دیوانه نداند ره ویرانه ما ۴
سبحه زنّار کند افسر، از آن رو که به دیر،
رهن یک جرعه بود سبحه صد دانه ما ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۳ - جز ماه من که هشته به تارک کلاه را
گوهر بعدی:شماره ۲۵ - ای کرده بنا چشم تو عاشق فکنی را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
