خلاصه و ردهبندی سنی
16+
در این متن، شاعر بیان میکند که نباید دل شاد را با غم فرسوده کرد و زمان خوش را با اندوه هدر داد. او تأکید میکند که هیچکس از آینده خبر ندارد و بهتر است از لحظات خوش با معشوق لذت برد و در آرامش به سر برد.
این متن حاوی مفاهیم عمیق فلسفی و عاطفی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر میتوانند با این مفاهیم ارتباط برقرار کنند و از آن لذت ببرند.
رباعی ۱۴۸ - نتوان دل شاد را به غم فرسودن
نتوان دل شاد را به غم فرسودن
وقت خوش خود به سنگ محنت سودن ۱
کس غیب چه داند که چه خواهد بودن
می باید و معشوق و به کام آسودن ۲
وقت خوش خود به سنگ محنت سودن ۱
کس غیب چه داند که چه خواهد بودن
می باید و معشوق و به کام آسودن ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۴۷ - می خوردن و گرد نیکوان گردیدن
گوهر بعدی:رباعی ۱۴۹ - آن قصر که با چرخ همی زد پهلو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.