در این متن، شاعر بیان میکند که نباید دل شاد را با غم فرسوده کرد و زمان خوش را با اندوه هدر داد. او تأکید میکند که هیچکس از آینده خبر ندارد و بهتر است از لحظات خوش با معشوق لذت برد و در آرامش به سر برد.
این متن حاوی مفاهیم عمیق فلسفی و عاطفی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر میتوانند با این مفاهیم ارتباط برقرار کنند و از آن لذت ببرند.
رباعی ۱۴۸ - نتوان دل شاد را به غم فرسودن
وقت خوش خود به سنگ محنت سودن ۱
کس غیب چه داند که چه خواهد بودن
می باید و معشوق و به کام آسودن ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.