این متن بیان میکند که لذتهای واقعی زندگی مانند عشق و مستی، حتی اگر به دوزخ بینجامد، بهتر از تظاهر به زهد و ریاکاری است. همچنین اشاره میکند که اگر عشق و مستی باعث دوزخی شدن شود، دیگر کسی بهشت را نخواهد دید.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد.
رباعی ۱۴۷ - می خوردن و گرد نیکوان گردیدن
به زانکه به زرق زاهدی ورزیدن ۱
گر عاشق و مست دوزخی خواهد بود
پس روی بهشت کس نخواهد دیدن ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.