در این متن، شاعر از فردی سخن میگوید که در حالتی از بیتفاوتی و بیاعتنایی به مفاهیم دینی، فلسفی و دنیوی نشسته است. او نه به کفر و نه به اسلام، نه به دنیا و نه به دین، و نه حتی به حق و حقیقت و شریعت و یقین اعتقاد دارد. این حالت بیاعتنایی و بیتفاوتی به حدی است که در دو جهان کسی جرأت چنین حالتی را ندارد.
این متن حاوی مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، موضوعات مطرح شده مانند بیاعتنایی به دین و دنیا نیاز به بلوغ فکری و تجربهی بیشتری دارد تا به درستی درک شود.
رباعی ۱۴۱ - رندی دیدم نشسته بر خنگ زمین
نه کفر و نه اسلام و نه دنیا و نه دین ۱
نه حق نه حقیقت نه شریعت نه یقین
اندر دو جهان کرا بود زهره این ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.