خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از رنج و بیدادی که در زندگی متحمل شده سخن می‌گوید و بیان می‌کند که تنها مرگ است که می‌تواند او را از این رنج‌ها رها کند. او آرزو می‌کند که مرگش باعث شادی دیگران شود، زیرا با مرگ از دست اجل رهایی می‌یابد.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین موضوع مرگ و رهایی از رنج‌ها ممکن است برای سنین پایین‌تر سنگین و نامناسب باشد.
رباعی ۱۴۰ - رفتم که در این منزل بیداد بدن
رفتم که در این منزل بیداد بدن
در دست نخواهد به جز از باد بدن ۱
آن را باید به مرگ من شاد بدن
کز دست اجل تواند آزاد بدن ۲
در دست نخواهد به جز از باد بدن ۱
آن را باید به مرگ من شاد بدن
کز دست اجل تواند آزاد بدن ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۳۹ - چون حاصل آدمی در این شورستان
گوهر بعدی:رباعی ۱۴۱ - رندی دیدم نشسته بر خنگ زمین
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
