شماره ۱۰۱ - دل بر آن طره چه سود ار ز خطم بستی باز

دل بر آن طره چه سود ار ز خطم بستی باز
مرغ پر ریخته را رشته چه کوته چه دراز ۱

بزی ای صعود دلشاد که بالت بستم
به کمندی که پر مرغ حرم آمده باز ۲

گفتم ای شیخ چرا این همه شاهد بازی
گفت در شرع بود مرد خدا شاهد باز ۳

آخر از زلف و زنخدان بتی افتادم
از فرازی به نشینی که ندیده است فراز ۴

گفت زاهد به ره دین تو نیائی با من
خاک بر فرق مسیحی که ز خر ماند باز ۵

دانه خال مگو گندم آدم خواره
سنبل زلف مخوان خوشه خرمن پرداز ۶

سجده یغما بر آن بت چه بر ابرو و چه ذقن
روی در کعبه بهر رکن صحیح است نماز ۷