غزل ۳۷۹ - دی ناگه از نگارم اندر رسید نامه

دی ناگه از نگارم اندر رسید نامه
قالت: رای فوادی من هجرک القیامه ۱

گفتم که: عشق و دل را باشد علامتی هم
قالت: دموع عینی لم تکف بالعلامه ۲

گفتا که: می چه سازی گفتم که مر سفر را
قالت: فمر صحیحا بالخیر و السلامه ۳

گفتم: وفا نداری گفتا که: آزمودی
من جرب المجرب حلت به الندامه ۴

گفتم: وداع نایی واندر برم نگیری
قالت: ترید وصلی سرا و لا کرامه ۵

گفتا: بگیر زلفم گفتم: ملامت آید
قالت: الست تدری العشق و الملامه ۶