خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این شعر از عشق و علاقه‌ی شدید خود به معشوق سخن می‌گوید و بیان می‌کند که مانند صراحی از جان خود خدمت می‌کند تا لبش را بر لب معشوق بگذارد. او از اشتیاق و بی‌قراری خود می‌گوید و آرزو می‌کند که معشوق به او توجه کند و تشنگی عشقش را سیراب سازد.
این شعر حاوی مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مفاهیم و تشبیهات به‌کار رفته در شعر نیاز به سطحی از بلوغ فکری و عاطفی دارند.
غزل ۳۷۸ - از عشق آن دو نرجس وز مهر آن دو لاله
از عشق آن دو نرجس وز مهر آن دو لاله
بی خواب و بی‌قرارم چون بر گلت کلاله ۱
خدمت کنم به پیشت همچون صراحی از جان
تا برنهی لبم را بر لبت چون پیاله ۲
تا روز ژاله بارد از چشم همچو رودم
آری نکو نماید بر روی لاله ژاله ۳
دارم هزار بوسه بر روی و چشم تو من
گر میدهی وگرنه بیرون کنم قباله ۴
مهمان حسن داری سیر از پی خرد را
مر تشنگان خود را ندهی یک پیاله ۵
بی خواب و بی‌قرارم چون بر گلت کلاله ۱
خدمت کنم به پیشت همچون صراحی از جان
تا برنهی لبم را بر لبت چون پیاله ۲
تا روز ژاله بارد از چشم همچو رودم
آری نکو نماید بر روی لاله ژاله ۳
دارم هزار بوسه بر روی و چشم تو من
گر میدهی وگرنه بیرون کنم قباله ۴
مهمان حسن داری سیر از پی خرد را
مر تشنگان خود را ندهی یک پیاله ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۷۷ - زهی سروی که از شرمت همه خوبان سرافگنده
گوهر بعدی:غزل ۳۷۹ - دی ناگه از نگارم اندر رسید نامه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
