خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این متن از عشق و دلدادگی به معشوق سخن میگوید و از قوم میخواهد که او را رنج ندهند و معشوق را به او بازگردانند. او از زیارت و بوسههای معشوق یاد میکند و از دین مغان و مسلمانی سخن میگوید، در نهایت خود را مغ بیدولت و بیدین معرفی میکند و از دیگران میخواهد که برای او اشک بریزند.
این متن دارای مفاهیم عرفانی و دینی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند بیدینی و دین مغان نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آگاهی فرهنگی دارد که معمولاً در سنین بالاتر حاصل میشود.
غزل ۳۶۶ - ای قوم مرا رنجه مدارید علیالله
ای قوم مرا رنجه مدارید علیالله
معشوق مرا پیش من آرید علیالله ۱
گز هیچ زیاری نهمی بر لب او بوس
یک بوسه به من صد بشمارید علیالله ۲
ور هیچ به دست آرید از صورت معشوق
بر قبلهٔ زهاد نگارید علیالله ۳
آن خم که بر او مهر مغانست نهاده
الا به من مغ مسپارید علیالله ۴
از دین مسلمانی چون نام شمار است
از دین مغان شرم مدارید علیالله ۵
گشتست سنایی مغ بیدولت و بیدین
از دیدهٔ خود خون بمبارید علیالله ۶
معشوق مرا پیش من آرید علیالله ۱
گز هیچ زیاری نهمی بر لب او بوس
یک بوسه به من صد بشمارید علیالله ۲
ور هیچ به دست آرید از صورت معشوق
بر قبلهٔ زهاد نگارید علیالله ۳
آن خم که بر او مهر مغانست نهاده
الا به من مغ مسپارید علیالله ۴
از دین مسلمانی چون نام شمار است
از دین مغان شرم مدارید علیالله ۵
گشتست سنایی مغ بیدولت و بیدین
از دیدهٔ خود خون بمبارید علیالله ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۶۵ - خه خه ای جان علیک عینالله
گوهر بعدی:غزل ۳۶۷ - ای ز آب زندگانی آتشی افروخته
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.