خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر از درد فراق و نالههای بیپایان خود سخن میگوید و بیان میکند که سینهاش از نالههای مداوم پر شده است.
متن دارای مضامین عاشقانه و غمگینانه است که درک آن ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان ادبی ممکن است برای گروههای سنی پایین نامفهوم باشد.
شماره ۱۶ - سینه ریش از یاری هر خس ز بس باشد مرا
سینه ریش از یاری هر خس ز بس باشد مرا
چون قلم پر ناله هر مد نفس باشد مرا ۱
چون قلم پر ناله هر مد نفس باشد مرا ۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۵ - ز شرم باختن عمر، قد دوتاست مرا
گوهر بعدی:شماره ۱۷ - ما به فیض صحبت یاران مشفق زنده ایم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.