خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از شرمندگی ناشی از پیری و یادآوری جوانی‌اش سخن می‌گوید و احساس می‌کند که عصای دستش نمادی از این گذر زمان است.
متن حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی درباره گذر زمان است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، این نوع مضامین معمولاً برای افراد با تجربه‌تر زندگی جذابیت دارد.
شماره ۱۵ - ز شرم باختن عمر، قد دوتاست مرا
ز شرم باختن عمر، قد دوتاست مرا
بیاد قد جوانی، بکف عصاست مرا ۱
بیاد قد جوانی، بکف عصاست مرا ۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۴ - کی کند اندیشه مرگ، آنکه پیش از مرگ مرد
گوهر بعدی:شماره ۱۶ - سینه ریش از یاری هر خس ز بس باشد مرا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
