خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از مستی جوانی و گذر عمر می‌گوید و افسوس می‌خورد که دنیا با امیدهای واهی، پیریش را به هدر داده است و از دستاوردهای ناچیز زندگی شکایت دارد.
محتوا شامل مفاهیم عمیق فلسفی درباره گذر زمان و پیری است که برای درک کامل آن، خواننده نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۴۸ - مستی جوانیم بطاعت چو نهشت
مستی جوانیم بطاعت چو نهشت
گفتم: این تخم، پیریم خواهد کشت ۱
دنیا همه کرد پیریم صرف أمل
زین پنبه چه رشته ها که این زال نرشت! ۲
گفتم: این تخم، پیریم خواهد کشت ۱
دنیا همه کرد پیریم صرف أمل
زین پنبه چه رشته ها که این زال نرشت! ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۷ - بر درگه خلق، بندگی ما را کشت
گوهر بعدی:شماره ۴۹ - از بهر خلافت پیمبر بی گفت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
