خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این متن از فشارهای زندگی و دغدغههای معیشتی مینالد که باعث از بین رفتن آرامش و لذت زندگی شدهاند. او از مرگ به عنوان نجاتدهنده از این شرایط یاد میکند.
محتوا شامل مفاهیم عمیق اجتماعی و نگاهی به مرگ است که درک آن برای سنین پایینتر ممکن است دشوار یا نامناسب باشد.
شماره ۴۷ - بر درگه خلق، بندگی ما را کشت
بر درگه خلق، بندگی ما را کشت
هر سو پی نان دوندگی ما را کشت ۱
فارغ نشویم یکدم از فکر معاش
ای مرگ بیا که زندگی ما را کشت! ۲
هر سو پی نان دوندگی ما را کشت ۱
فارغ نشویم یکدم از فکر معاش
ای مرگ بیا که زندگی ما را کشت! ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۶ - هر بی جگری ز تنگ دنیا نگذشت
گوهر بعدی:شماره ۴۸ - مستی جوانیم بطاعت چو نهشت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.