شاعر در این متن به مشاهده و تأمل دربارهٔ مرگ و نیستی میپردازد. او کسانی را میبیند که در خاک آرمیدهاند و به دنیای عدم پیوستهاند. همچنین، به کسانی اشاره میکند که هنوز به دنیا نیامدهاند و کسانی که از دنیا رفتهاند.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و مرتبط با مرگ و نیستی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. این موضوعات نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربهٔ زندگی دارند.
رباعی ۱۲۵ - بر مفرش خاک خفتگان میبینم
در زیر زمین نهفتگان میبینم ۱
چندانکه به صحرای عدم مینگرم
ناآمدگان و رفتگان میبینم ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.