خلاصه و رده‌بندی سنی
18+
شاعر تصمیم می‌گیرد تا از عقل و تفکر دوری کند و به جای آن به نوشیدن باده روی آورد تا رخسار خود را مانند عناب سرخ کند. او قصد دارد عقل فضول را کنار بزند و مانند حالت خواب، آزاد و رها باشد.
متن شامل مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین اشاره به مصرف باده ممکن است برای سنین پایین مناسب نباشد.
رباعی ۱۲۴ - برخیزم و عزم باده ناب کنم
برخیزم و عزم باده ناب کنم
رنگ رخ خود به رنگ عناب کنم ۱
این عقل فضول پیشه را مشتی می
بر روی زنم چنانکه در خواب کنم ۲
رنگ رخ خود به رنگ عناب کنم ۱
این عقل فضول پیشه را مشتی می
بر روی زنم چنانکه در خواب کنم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۲۳ - برخیز ز خواب تا شرابی بخوریم
گوهر بعدی:رباعی ۱۲۵ - بر مفرش خاک خفتگان می‌بینم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
