خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این متن به خودانتقادی و نقد رفتارهای نادرست انسان‌ها نسبت به یکدیگر می‌پردازد. شاعر بیان می‌کند که بدبینی و بدخواهی ما نسبت به خودمان و دیگران، راه را ناامن می‌کند و ما خودمان مانع پیشرفت و رستگاری خود هستیم. همچنین، اشاره می‌کند که در میان دوستان و همراهان، از رفتارهای ناپسند خود شرمنده‌ایم.
مفاهیم عمیق اخلاقی و عرفانی موجود در متن برای درک و تجزیه‌وتحلیل، به بلوغ فکری و تجربه‌ی بیشتری نیاز دارد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد شکل می‌گیرد.
شماره ۴۹۶ - ما ز نادانی، ز بس بدبین و بدخواه خودیم
ما ز نادانی، ز بس بدبین و بدخواه خودیم
راه ناامن است، تا جایی که همراه خودیم ۱
رهزنی ما را نباشد، چون خودی در راه دوست
در طریق بندگی القصه خود چاه خودیم ۲
هرکجا افتاد کاهی قد بیاری کرد راست
در میان همدمان شرمنده کاه خودیم ۳
راه ناامن است، تا جایی که همراه خودیم ۱
رهزنی ما را نباشد، چون خودی در راه دوست
در طریق بندگی القصه خود چاه خودیم ۲
هرکجا افتاد کاهی قد بیاری کرد راست
در میان همدمان شرمنده کاه خودیم ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۹۵ - بی رهنما، براه طلب پا گذاشتیم
گوهر بعدی:شماره ۴۹۷ - از بزرگان وحشی و، با خاکساران همدمیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
