شماره ۲۷۶ - مرد از راه شکست خود بعزت میرسد

مرد از راه شکست خود بعزت میرسد
سنگ تا مینا نگردد، کی به قیمت میرسد ۱

روزن فانوس را ماند حسود تنگ چشم
هر که را سوزد چراغ، او را کدورت میرسد ۲

بر سر درویشی خود لرزدم دل همچو بید
از عزیزان هرکه را بینم بدولت میرسد ۳

میبرد هر کس به قدر همت از وی بهره یی
آگهان را از جهان سفله عبرت میرسد ۴

ای گل عشرت که گستردی بساط خرمی
اینک اینک صرصر آه ندامت میرسد ۵

گفت و گوی قسمت از ما بندگان بی نسبت است
از جهان واعظ به درویشان فراغت میرسد ۶