شماره ۱۳۰ - نه همین صبح از غمم پیر است

نه همین صبح از غمم پیر است
بهر من شام نیز دلگیر است ۱

ناله من، ز ناتوانی ها
بی صداتر از آب تصویر است ۲

مرو از ره به مهربانی خصم
گرمی خصم، چون تب شیر است ۳

مال افزون، در آن فساد کند
دل پرحرص، معده سیر است ۴

خوش به در میزنند یک یک خلق
آن سپنجی سرا چه دلگیر است ۵

سرنوشت فنای گیتی را
آسمان و زمین زبر زیر است ۶

گر بود پاک، شصت اخلاصت
از تو تا عرش یک سر تیر است ۷

تا نیفتی ز پا، نمی خیزی
که خرابی بنای تعمیر است ۸

این جهان محبس است و ما محبوس
نه فلک، حلقه های زنجیر است ۹

هست سر رشته در کف تقدیر
فکر روزی، نه کار تدبیر است ۱۰

چون نباشد تمام چشم امید؟
واعظ ما تمام تقصیر است ۱۱