شماره ۱۱۹ - دماغ اهل فنا، از مکاره آزاد است

دماغ اهل فنا، از مکاره آزاد است
چراغ مجلس تصویر، ایمن از باداست ۱

دل شکسته، چه غم دارد از حوادث دهر؟
که بیم سیل کشد، خانه یی که آباد است! ۲

بکن حذر ز ضعیفان، به زور خویش مناز
همیشه طعمه زنگار، مغز فولاد است! ۳

تلاش نام کنی، در جهان اثر بگذار
نه بیستون، که نگینی بنام فریاد است! ۴

چه سود ترک جهان، گر تعلقش برجاست
نه بنده یی که گریزد ز خواجه آزاد است ۵

فتاد رعشه بتن گر ترا ز رفتن عمر
عجب مدار، که تن نخل و عمر تو باد است ۶

صفای باطن مرد، از صفای ظاهر به
چنانکه آینه سنگ، به ز فولاد است ۷

غمی بغیر غم بندگی مخور واعظ
که هرکه بنده او شد، ز هر غم آزاد است ۸