شاعر از اطاعت بیدرنگ از فرمان و آمادهسازی برای سفر میگوید. با دریافت بشارتی، بلافاصله برمیخیزد و دیگر توقف نمیکند.
متن دارای مفاهیم عرفانی و انگیزشی است که برای درک بهتر، به سطحی از بلوغ فکری نیاز دارد. همچنین، زبان شعر ممکن است برای کودکان پیچیده باشد.
شماره ۱۱۵ - فرمان تو آمد و ز جا برجستم
می خواندم و اسباب سفر می بستم ۱
زان دم که گرفت این بشارت دستم
برخاستم و دگر ز پا ننشستم ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.