خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این متن اعلام می‌کند که با شنیدن فرمان معشوق یا خداوند، به پرواز درمی‌آید و سرافراز می‌شود. او خود را صدای امید می‌داند که مانند صدا در کوه، بازتاب می‌یابد و سریع بازمی‌گردد.
متن دارای مفاهیم عرفانی و ادبی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۱۴ - فرمان تو بشنوم به پرواز آیم
فرمان تو بشنوم به پرواز آیم
وز فخر به سر نهم سرافراز آیم ۱
تو کوهی و من صوت سخن امیدست
چون در تو رسم زود به جا بازآیم ۲
وز فخر به سر نهم سرافراز آیم ۱
تو کوهی و من صوت سخن امیدست
چون در تو رسم زود به جا بازآیم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۳ - گه بر سر فرمان تو جان افشانم
گوهر بعدی:شماره ۱۱۵ - فرمان تو آمد و ز جا برجستم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
