شاعر در این متن از جستجوی بیثمر خود برای یافتن خویشتن واقعی سخن میگوید و بیان میکند که در این مسیر تنها به نقاط ضعف و بدیهای خود پی برده است. او از تنهایی و انزوا به دلیل همین ویژگیهای منفی و نیز از گفتگوی درونی منفی با خود رنج میبرد.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و روانشناختی است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، پرداختن به موضوع خویشتنشناسی و گفتگوی درونی منفی ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین و نامفهوم باشد.
شماره ۸۸ - صد ره شده ام به بیخ و بن جویی خویش
یک زشت ندیده ام به نیکویی خویش ۱
بی یار بمانده ام ز بدخویی خویش
با خویش نشسته ام به بدگویی خویش ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.