خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از جستجوی بی‌ثمر خود برای یافتن خویشتن واقعی سخن می‌گوید و بیان می‌کند که در این مسیر تنها به نقاط ضعف و بدی‌های خود پی برده است. او از تنهایی و انزوا به دلیل همین ویژگی‌های منفی و نیز از گفتگوی درونی منفی با خود رنج می‌برد.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و روانشناختی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، پرداختن به موضوع خویشتن‌شناسی و گفتگوی درونی منفی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین و نامفهوم باشد.
شماره ۸۸ - صد ره شده ام به بیخ و بن جویی خویش
صد ره شده ام به بیخ و بن جویی خویش
یک زشت ندیده ام به نیکویی خویش ۱
بی یار بمانده ام ز بدخویی خویش
با خویش نشسته ام به بدگویی خویش ۲
یک زشت ندیده ام به نیکویی خویش ۱
بی یار بمانده ام ز بدخویی خویش
با خویش نشسته ام به بدگویی خویش ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۷ - دم چند فروزی از سخن چینی خویش
گوهر بعدی:شماره ۸۹ - گلشن که بهار ساخته جانورش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
