خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از فردی که با سخن‌چینی و رنگین‌نمایی خود باعث آزار دیگران می‌شود، انتقاد می‌کند و تأکید می‌نماید که سخنان او مانند نی شکر، شیرینی و جذابیت ذاتی دارد و نیاز به تظاهر ندارد.
متن دارای مفاهیم انتزاعی و انتقادی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و شناخت نسبی از مسائل اخلاقی و اجتماعی دارد.
شماره ۸۷ - دم چند فروزی از سخن چینی خویش
دم چند فروزی از سخن چینی خویش
شرمنده نمی شوی ز رنگینی خویش ۱
از من مزه ای طلب که مغز از سخنم
رستست چو نی شکر ز شیرینی خویش ۲
شرمنده نمی شوی ز رنگینی خویش ۱
از من مزه ای طلب که مغز از سخنم
رستست چو نی شکر ز شیرینی خویش ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۶ - عاشق که طریق عشق آموزندش
گوهر بعدی:شماره ۸۸ - صد ره شده ام به بیخ و بن جویی خویش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
