شماره ۴۵۱ - ضبط حرفی می کنم کز وی زبان می سوزدم

ضبط حرفی می کنم کز وی زبان می سوزدم
شکوه ای در دل گره دارم که جان می سوزدم ۱

پاس تن از دور می دارد شب هجر تو جان
بسکه از داغ جدایی استخوان می سوزدم ۲

جای شیون دود آهم از دهان سر می زند
بسکه از سوز درون بر لب فغان می سوزدم ۳

خواستم شمعی که از وی خانه ام روشن شود
وه چه دانستم که رخت و خانمان می سوزدم ۴

مهربانان زودتر بخشید خونم را به او
بی گناهم کشته و از بیم آن می سوزدم ۵

کرده ام در بی خودی آهی که از وی دور باد
کرد لب تب خال و از دل تا زبان می سوزدم ۶

از که می نالد «نظیری »؟ باز مرغ دام کیست؟
عیب گویی های آن آتش بیان می سوزدم ۷