شماره ۴۲ - امشب خوش آشناست به رویش نگاه ما

امشب خوش آشناست به رویش نگاه ما
گویا حجاب سوخته از برق آه ما ۱

از بس که می شدیم به حسرت جدا ازو
خون می چکید روز وداع از نگاه ما ۲

شغل محبت است که مانع ز طاعت است
روز جزا بس است همین عذرخواه ما ۳

دوزخ اگر به چاشنی آتش دل است
اهل بهشت رشک برند از گناه ما ۴

دل بی غمت مباد کزین فیض گشته است
رحمت طفیلی نفس صبحگاه ما ۵

صدسیل وصل آمده و صد کشت تازه شد
هرگز نبود نشو و نما در گیاه ما ۶

ما نخل ماتمیم «نظیری » ز ما حذر
غمگین شود کسی که بود در پناه ما ۷