خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
متن بیانگر احساسات شاعر از شنیدن صدای نی است که او را به وجد می‌آورد و به عالم معنوی و عرفانی می‌برد. شاعر خود را مانند طفلی می‌داند که با صدای نی (مادر) آرام می‌گیرد. او از حالت سماع و وجد ناشی از موسیقی سخن می‌گوید و تأثیر آن را بر روح و جان خود توصیف می‌کند.
متن دارای مفاهیم عرفانی و ادبی است که درک آن به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی نیاز دارد. همچنین، برخی از اصطلاحات و مفاهیم ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد.
شماره ۲۷ - بانگ نی می برد ز هوش مرا
بانگ نی می برد ز هوش مرا
می دهد می ز راه گوش مرا ۱
ناله نای تا حریم وصال
می برد بر کنار و دوش مرا ۲
مادرم نای و من چو طفل رضیع
صوت او می کند خموش مرا ۳
نخل نخلست نای پنداری
می چشاند به نیش نوش مرا ۴
مطرب می گسار در نظر است
نیست حاجت به می فروش مرا ۵
سر غیبم درون پرده راز
نغمه می آورد به جوش مرا ۶
چون سماعم نقاب بردارد
نشود شرم روی پوش مرا ۷
غزل مطربم به وجد آورد
جان رود بر سر خروش مرا ۸
جوش زد در درون «نظیری » حرف
کاش بودی سخن نیوش مرا ۹
می دهد می ز راه گوش مرا ۱
ناله نای تا حریم وصال
می برد بر کنار و دوش مرا ۲
مادرم نای و من چو طفل رضیع
صوت او می کند خموش مرا ۳
نخل نخلست نای پنداری
می چشاند به نیش نوش مرا ۴
مطرب می گسار در نظر است
نیست حاجت به می فروش مرا ۵
سر غیبم درون پرده راز
نغمه می آورد به جوش مرا ۶
چون سماعم نقاب بردارد
نشود شرم روی پوش مرا ۷
غزل مطربم به وجد آورد
جان رود بر سر خروش مرا ۸
جوش زد در درون «نظیری » حرف
کاش بودی سخن نیوش مرا ۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۶ - غبار از دل به مژگان روبم و بینم نشانش را
گوهر بعدی:شماره ۲۸ - فراق دوستان بسیار پیش آمد دل ما را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
