خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از تأثیر پیری بر وجود خود سخن می‌گوید و اشاره می‌کند که پیری، لطف، صفا و ظرافت را از او گرفته است. او جوانی را به بهار و پیری را به خریف تشبیه می‌کند.
متن دارای مفاهیم عمیق در مورد پیری و جوانی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است. همچنین، استفاده از تشبیهات ادبی ممکن است برای کودکان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد.
شماره ۳۱ - پیری ز وجود من برون برد
پیری ز وجود من برون برد
آن لطف و صفا و آن ظریفی ۱
پیری و جوانی این دو در من
این کرد بهاری آن خریفی ۲
آن لطف و صفا و آن ظریفی ۱
پیری و جوانی این دو در من
این کرد بهاری آن خریفی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۰ - تا بشنیدم که ناتوانی
گوهر بعدی:شماره ۳۲ - مرا هوای سحرگه پیام آورد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
