خلاصه و رده‌بندی سنی
18+
شاعر در این شعر از تغییرات درونی خود سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که زهد و دینش خراب شده و ایمان و کفرش به می و شراب تبدیل شده است. زهد او منافقی و دینش مشعبدی شده و تحقیقاتش به نمایش و آبش به سراب تبدیل شده است. او از این تغییرات درونی و از دست دادن معنویت خود ابراز ناراحتی می‌کند.
متن شامل مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد. همچنین، اشاره به مفاهیمی مانند می و شراب ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامناسب باشد.
غزل ۱۱۹ - در مهر ماه زهدم و دینم خراب شد
در مهر ماه زهدم و دینم خراب شد
ایمان و کفر من همه رود و شراب شد ۱
زهدم منافقی شد و دینم مشعبدی
تحقیقها نمایش و آبم سراب شد ۲
ایمان و کفر چون می و آب زلال بود
می آب گشت و آب می صرف ناب شد ۳
دوش از پیاله‌ای که ثریاش بنده بود
صافی می درو چو سهیل و شراب شد ۴
ایمان و کفر من همه رود و شراب شد ۱
زهدم منافقی شد و دینم مشعبدی
تحقیقها نمایش و آبم سراب شد ۲
ایمان و کفر چون می و آب زلال بود
می آب گشت و آب می صرف ناب شد ۳
دوش از پیاله‌ای که ثریاش بنده بود
صافی می درو چو سهیل و شراب شد ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۱۸ - هر دل که قرین غم نباشد
گوهر بعدی:غزل ۱۲۰ - از دوست به هر جوری بیزار نباید شد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
