خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این شعر از غم و دلتنگی خود سخن می‌گوید و از عشق و انتظار کشیدن برای معشوق می‌نالد. او با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند سنگ و شیشه، آینه زنگ‌زده و گل‌های پرخون، احساسات عمیق خود را بیان می‌کند.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعاره‌های پیچیده است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از تصاویر شاعرانه مانند 'گل دل پرخون' ممکن است برای کودکان نامناسب باشد.
شماره ۲۰۵ - سنگین دلت گرفته دلم تنگ در بغل
سنگین دلت گرفته دلم تنگ در بغل
آورده تنگ شیشه من سنگ در بغل ۱
بی او بسیر گل دل پرخون مرا ببر
خوشتر ز شیشه می گلرنگ در بغل ۲
در سینه‌ام بدل ننمودی رخ و گرفت
از انتظار آینه‌ام زنگ در بغل ۳
از دل ببر خوش آنکه من و او بهم رسیم
من آبگینه در بغل او سنگ در بغل ۴
مشتاق کو ز سرو قباپوش او مرا
بختی که چون قبال کشمش تنگ در بغل ۵
آورده تنگ شیشه من سنگ در بغل ۱
بی او بسیر گل دل پرخون مرا ببر
خوشتر ز شیشه می گلرنگ در بغل ۲
در سینه‌ام بدل ننمودی رخ و گرفت
از انتظار آینه‌ام زنگ در بغل ۳
از دل ببر خوش آنکه من و او بهم رسیم
من آبگینه در بغل او سنگ در بغل ۴
مشتاق کو ز سرو قباپوش او مرا
بختی که چون قبال کشمش تنگ در بغل ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۰۴ - گل یکی داند چو بانگ بلبل و فریاد زاغ
گوهر بعدی:شماره ۲۰۶ - جمعند خوبان چون دسته گل
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
