خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که به موضوعات عشق، فداکاری، و جستجوی معنویت میپردازد. شاعر از عشق به عنوان نیرویی ویرانگر و در عین حال سازنده یاد میکند و خود را در این مسیر فداکار و مشتاق نشان میدهد.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از استعارهها و مفاهیم نیاز به بلوغ فکری دارند.
شماره ۲۰۰ - جز آنکه کرد ز عشقت خراب خانه خویش
جز آنکه کرد ز عشقت خراب خانه خویش
کدام مرغ ز هم ریخت آشیانه خویش ۱
سزد چو لیلی و مجنون من و تو گر نازیم
ز حسن و عشق بعهد خود و زمانه خویش ۲
به بحر عشق منم آن صدف که نیست مرا
بجز کف تهی از گوهر یگانه خویش ۳
بمزرعی که نروید ز بیم برق گیاه
کنم برای چه در زیر خاک دانه خویش ۴
تو بحر فیضی و مشتاق تشنه لب آبی
بر آتشش بزن از لطف بیکرانه خویش ۵
کدام مرغ ز هم ریخت آشیانه خویش ۱
سزد چو لیلی و مجنون من و تو گر نازیم
ز حسن و عشق بعهد خود و زمانه خویش ۲
به بحر عشق منم آن صدف که نیست مرا
بجز کف تهی از گوهر یگانه خویش ۳
بمزرعی که نروید ز بیم برق گیاه
کنم برای چه در زیر خاک دانه خویش ۴
تو بحر فیضی و مشتاق تشنه لب آبی
بر آتشش بزن از لطف بیکرانه خویش ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۹ - جز آنکه برد چو شمعت شبی بخانه خویش
گوهر بعدی:شماره ۲۰۱ - از اشک و آه دایم در عشق آن پریوش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.