شماره ۱۸۸ - گیرم که بر آن عارض گلگون نگرد کس

گیرم که بر آن عارض گلگون نگرد کس
محرومی حسرت نگران چو نگرد کس ۱

بس کن ستم ای ترک جفا پیشه مبادا
غافل کشد آهی و بگردون نگرد کس ۲

چینم چه گل از گلشن روی تو که حیرت
افزون شودش هر قدر افزون نگرد کس ۳

شادیم بزندان محبت که ندارد
همچون قفس آن رخنه که بیرون نگرد کس ۴

راهیست ره عشق که تا چشم کند کار
صد دجله روان هر طرف از خون نگرد کس ۵

خود تافته صدبار عنان بر سر فرهاد
شیرین که نمیخواست به گلگون نگرد کس ۶

کی بس کندش طعنه مگر بر رخ لیلی
از روزنه دیده مجنون نگرد کس ۷

مشتاق نهان ساخته‌ام زخم دل اما
ترسم که باین دیده پرخون نگرد کس ۸