خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از معشوق می‌خواهد که خود را از نگاه دیگران پنهان کند تا زیبایی‌اش را نبینند. او معشوق را با ماه و چشمان سیاهش توصیف می‌کند.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و ادبی است که برای درک کامل آن، مخاطب نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات دارد. کودکان ممکن است درک کاملی از این مفاهیم نداشته باشند.
شماره ۳۹۷ - مگذار که اغیار به راهت بینند
مگذار که اغیار به راهت بینند
بر اسب چو برسپهر ماهت بینند ۱
از گوشه ابر چادرت در مجلس
روی چو مه و چشم سیاهت بینند ۲
بر اسب چو برسپهر ماهت بینند ۱
از گوشه ابر چادرت در مجلس
روی چو مه و چشم سیاهت بینند ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۹۶ - گفتم که تو را ماه فلک می خوانند
گوهر بعدی:شماره ۳۹۸ - آنم چو نمی دهی که مستان خواهند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
