خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن، شاعر از نبود وفا و مهر در فردی خاص شکایت می‌کند و بیان می‌کند که جز سنگدلی و خوی تنگ چیزی از او ندیده است. همچنین اشاره می‌کند که هرچه از او خواسته شده، فقط زشتی به بار آورده و هیچ نکویی جز ظاهر خوب از او دیده نشده است.
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و اخلاقی است که درک آن‌ها ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال دشوار باشد. همچنین، موضوعاتی مانند سنگدلی و زشتی رفتار نیاز به سطحی از بلوغ فکری برای درک مناسب دارد.
شماره ۲۷۶ - ایزد چو وفا و مهرجوئیت نداد
ایزد چو وفا و مهرجوئیت نداد
جز سنگدلی و تنگ خوئیت نداد ۱
چون خواست که از تو همه زشتی آید
جز روی نکو هیچ نکوئیت نداد ۲
جز سنگدلی و تنگ خوئیت نداد ۱
چون خواست که از تو همه زشتی آید
جز روی نکو هیچ نکوئیت نداد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۷۵ - ای دل ز گلی که جفت صد خار افتاد
گوهر بعدی:شماره ۲۷۷ - گیرم که مرا خدمت تو شاهی داد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
