شماره ۲۷۵ - ای دل ز گلی که جفت صد خار افتاد

ای دل ز گلی که جفت صد خار افتاد
بگذر که بر او گذار بسیار افتاد ۱

آن نان چه خوری که سگ بر او دندان زد
و آن آب چه نوشی که در او مار افتاد ۲