خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر به توصیف زیبایی دوست و مقایسه آن با طاووس، جوهر و زر می‌پردازد. همچنین اشاره‌ای به فاخته و بدهی آن به خط مشک دوست دارد که همچنان بر گردنش باقی است.
مفاهیم عرفانی و ادبی این شعر ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد و نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۱۷۴ - طاووس توام جلوه گر حسن تو دوست
طاووس توام جلوه گر حسن تو دوست
هر جوهر و زر که بد برون داد زپوست ۱
نه فاخته کز مشک خطت وام گرفت
وان مظلمه بازمانده در گردن اوست ۲
هر جوهر و زر که بد برون داد زپوست ۱
نه فاخته کز مشک خطت وام گرفت
وان مظلمه بازمانده در گردن اوست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۳ - ایزد که جهان ساخته قدرت اوست
گوهر بعدی:شماره ۱۷۵ - من بودم و شمع و ساغر یک من و دوست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
