خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این ابیات بیان می‌کند که عشق معشوق مرهم دردهای اوست و بیگانه نمی‌شود زیرا جزئی از وجود اوست. با وجود از دست دادن صبر و دل، غم معشوق همچنان همراه اوست.
محتوا شامل مفاهیم عاطفی عمیق و غم‌انگیز است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است.
شماره ۱۳۵ - عشق تو که مرهم دل ریش من است
عشق تو که مرهم دل ریش من است
بیگانه نمی شود مگر خویش من است ۱
از من دل و صبر بازگشتند و هنوز
منزل منزل غم تو در پیش من است ۲
بیگانه نمی شود مگر خویش من است ۱
از من دل و صبر بازگشتند و هنوز
منزل منزل غم تو در پیش من است ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۴ - دیدار تو شمع عالم افروز من است
گوهر بعدی:شماره ۱۳۶ - کاری که زهجران تو در پیش من است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
