خلاصه و رده‌بندی سنی
همه سنین
این شعر عاشقانه به توصیف زیبایی و تأثیر معشوق بر شاعر می‌پردازد. شاعر، دیدار معشوق را مانند شمعی روشن‌کننده جهان، و رخسار او را بهار و نوروز خود توصیف می‌کند. در حالی که مردم از بهار و روز نو شادمان هستند، شاعر تنها روی معشوق را بهار شادی‌بخش خود می‌داند.
این شعر دارای مضامین عاشقانه و زیبایی‌شناختی است که برای همه سنین قابل درک و لذت‌بردن است. هیچ محتوای نامناسب یا پیچیده‌ای ندارد که محدودیت سنی ایجاد کند.
شماره ۱۳۴ - دیدار تو شمع عالم افروز من است
دیدار تو شمع عالم افروز من است
رخسار تو نوبهار و نوروز من است ۱
خلقی به بهار و روز نو دلشادند
روی تو بهار طرب اندوز من است ۲
رخسار تو نوبهار و نوروز من است ۱
خلقی به بهار و روز نو دلشادند
روی تو بهار طرب اندوز من است ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۳ - زانجا که فریب طبع دلدار من است
گوهر بعدی:شماره ۱۳۵ - عشق تو که مرهم دل ریش من است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
