خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این متن بیان می‌کند که هرچند تمام وجودش سرشار از شکرگزاری است، اما زبانش قادر به بیان واقعی این احساس نیست. او اشاره می‌کند که شکرگزاری از لطف و کرم باید با جان گفته شود و عذر تقصیرات باید از دیدگان خواسته شود.
متن دارای مفاهیم عرفانی و ادبی است که درک آن به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات فارسی نیاز دارد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر می‌توانند با ظرافت‌های زبانی و معنایی آن ارتباط برقرار کنند.
شماره ۸۷ - گر چه همه تن به ذکر شکرت گویاست
گر چه همه تن به ذکر شکرت گویاست
عذرت به چنین زبان نمی آید راست ۱
شکر کرمت به لفظ جان باید گفت
عذر قدمت ز دیدگان باید خواست ۲
عذرت به چنین زبان نمی آید راست ۱
شکر کرمت به لفظ جان باید گفت
عذر قدمت ز دیدگان باید خواست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۶ - ماهم به هوای باغ جوزا برخاست
گوهر بعدی:شماره ۸۸ - هندو نسب آن یار که سیفش لقب است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
