خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

شاعر از رنج‌های هجران و دل‌تنگی می‌گوید و آرزو می‌کند که شبی به خانهٔ غم‌زده‌اش بیاید و او را از دل‌تنگی نجات دهد. سپس از ویرانی دلش سخن می‌گوید و امیدوار است که از دل به خلوت جانش برسد.

متن دارای مضامین عاطفی عمیق و غمگین است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات ادبی و کهن ممکن است برای سنین پایین نامفهوم باشد.

مشاهده کامل

شماره ۱۳ - تا کی ستم و محنت هجران کشمت

تا کی ستم و محنت هجران کشمت
باشد که شبی به بیت الاحزان کشمت ۱

از چاک درون دل ویران کشمت
وانگاه ز دل به خلوت جان کشمت ۲
وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی) قالب: رباعی تعداد ابیات: ۲ ۳۳۵
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۲ - هر لحظه گر از چرخ جفایی رسدت
گوهر بعدی:شماره ۱۴ - دل نیست که در زلف پریشان تو نیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.