خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
در این متن، شاعر بیان می‌کند که اگر در زندگی با جفا یا بلایی مواجه شوی، نباید غمگین باشی، زیرا همه چیز مانند موی تاب‌خورده به پایان می‌رسد. این متن به پذیرش سختی‌ها و گذرا بودن آنها اشاره دارد.
متن دارای مفاهیم عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده مانند «سر زلف او به پایی رسدت» نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۲ - هر لحظه گر از چرخ جفایی رسدت
هر لحظه گر از چرخ جفایی رسدت
وز حادثه زمان بلایی رسدت ۱
غم نیست گر از مهی جفایی رسدت
سر چون سر زلف او به پایی رسدت ۲
وز حادثه زمان بلایی رسدت ۱
غم نیست گر از مهی جفایی رسدت
سر چون سر زلف او به پایی رسدت ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱ - در غربتم افتاده ز هجران حبیب
گوهر بعدی:شماره ۱۳ - تا کی ستم و محنت هجران کشمت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
