شمارهٔ ۱۶ - تتبع مخدومی جامی

منکه دارم از مژه بر دیده چندین خار را
جمله در چشمم نروبم گر در خمار را ۱

میفروش از لطف بنماید حریفان چاره چیست
بهر می وجه کم و مخموری بسیار را ۲

چرخ پر انجم شود از مکر شیخ اندر سماع
چون بپوشد بخیه کرده فرقه پندار را ۳

ترک دین و زهد چون فرمودیم ای مغبچه
باز کن خشت خم و بگشا گره زنار را ۴

دور ساغر را غنیمت دان که نقاش ازل
کرده مبهم سر این نه گردش پرگار را ۵

در خرابات مغان رندان دریا دل دهند
از پی یک جرعه می این گنبد زر کار را ۶

عمر ضایع شد به لا یعنی پی آخر نفس
یک نفس هم صرفه میکن بهر استغفار را ۷

چون من آلوده جویم چونکه بگشادند باز
بر رخ پاکان عالم پرده اسرار را ۸

فانیا راه فنا نتوان به پندار و خودی
قطع این ره بایدت بفکن ز خود این بار را! ۹