شمارهٔ ۱۵ - تتبع مخدومی

بی روی تو شد تیره از اشک مرا شب ها
روشن نشود شب ها بی ماه ز کوکبها ۱

از تیرگی هجرت شد روز و شبم یکسان
کز شب سیهم روز است وز روز سیه شبها ۲

عشاق که از هجرت کردند تهی قالب
باز از لب جان بخشت جان رفت به قالبها ۳

بی قدر تو در بستان هر شاخ که پر برگ است
ماریست مرا کز وی آویخته عقربها ۴

یکقطره می ای ساقی بس کرد میم لیکن
زان می که ترا گردد آلوده بآن لبها ۵

من مست شراب ای دل زهاد و غم کوثر
دوری بودم زیشان از دوری مشربها ۶

در دیر مغان فانی یکجام خورد اکنون
یک جام دگر خواهد با ناله یاربها ۷