شماره ۲۸۳ - ماه تمام من که منم مستمند تو

ماه تمام من که منم مستمند تو
مرغ دلم فتاده به دام کمند تو ۱

رفتار خویش کبک دری ترک می کند
بیند اگر خرام قد دلپسند تو ۲

در ملک حسن خسرو فرمانروا توئی
دل نیست در جهان که نباشد به بند تو! ۳

ای قامت بلند تو سرمشق دلبری
جانم فدای قامت بالا بلند تو! ۴

نرد مفاخرت ز فلک می برد زمین
زیرا که محرم است به نعل سمند تو ۵

قربان آن شوم که تو را آفریده است
در هر کجا بود سخن از چون و چند تو ۶

لب های غنچه وا نشود گر روی به باغ
از شرم خنده لب شیرین ز قند تو ۷

یاد از هوای سجده ابروت می کند
طغرل نکرده وهم ز تیغ پرند تو ۸