شماره ۲۸۰ - شوخی که بگذرد ز دل ما سنان او

شوخی که بگذرد ز دل ما سنان او
باشد خدنگ حادثه تیر کمان او ۱

در صحن باغ غنچه نشکفته ز انفعال
خون می خورد ز حسرت رشک دهان او ۲

وصف حدیث موی میانش چسان کنم؟!
ترسم زیان رسد ز سخن در میان او! ۳

ریزد به خاک شربت آب نبات را
وقت سخن حلاوت شهد بیان او ۴

بادا همیشه روز و شب و لحظه و زمان
چون مردمک به خانه چشمم مکان او! ۵

از ناز اگر چه لب نکشاید مرا بود
جزء کرشمه نگهش ترجمان او! ۶

صط کمال طغرل ما رفت در جهان
از بس که شد به نخل سخن آشیان او ۷