شماره ۲۱۸ - مرا شوریست بر سر از غم دل

مرا شوریست بر سر از غم دل
نمی دانم کنون بیش و کم دل ۱

ترشح می کند از دیده من
دمادم اشک خونین از یم دل ۲

یکی امروز با ما سیر دل کن
که دارد عالمی این عالم دل! ۳

برافشان دانه کشت مرادت
شود سرسبز و خرم از نم دل ۴

نشین در پرده مضراب سازش
بسی دارد نوا زیر و بم دل ۵

نمی گردد دگر صید کمانت
غزال وحشی ما از رم دل! ۶

طواف کعبه دل کن که نوشی
ز چاه مدعایت زمزم دل ۷

قبول کس نگردد این حکایت
اگر گوئی که باشد محرم دل ۸

دل خود را به مهر دل قوی کن
که باشد عقد پروین شبنم دل ۹

خرد بر چرخ میساید علم را
لوایش گر بود از پرچم دل! ۱۰

درین محنت سرا امروز طغرل
نمی یابم کسی را همدم دل! ۱۱