خلاصه و ردهبندی سنی
15+
شاعر در این بیتها از عشق و محبت به یار خود سخن میگوید و تأکید میکند که زیبایی واقعی در نیکسیرتی و باطن فرد است، نه ظاهر. او از مخاطب میخواهد که به زشتیهایش خرده نگیرد و به نیکی بنگرد، چرا که ممکن است این همان چیزی باشد که دوست میخواهد.
مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی موجود در متن ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، درک ظرافتهای شعری و معنایی آن نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۴ - یارم که نکویی همه باطلعت اوست
یارم که نکویی همه باطلعت اوست
زنهار مگو که طالب روی نکوست ۱
بر زشتی من عیب مکن نیک ببین
شاید که مراد دوست چنین دارد دوست ۲
زنهار مگو که طالب روی نکوست ۱
بر زشتی من عیب مکن نیک ببین
شاید که مراد دوست چنین دارد دوست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳ - این جان که زتن هر دمش آزاری هست
گوهر بعدی:شماره ۱۵ - سر نیست که خم ز بار احسان تو نیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.