خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر از جدایی و دل‌شکستگی سخن می‌گوید. او به عشق و وفاداری اشاره می‌کند و از درد فراق و ناتوانی در برابر جذبه‌های معشوق می‌نالد. همچنین، شاعر به پیوندهای گسسته و امیدهای بربادرفته اشاره دارد و احساس تنهایی و دل‌بستگی به معشوق را بیان می‌کند.
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و اصطلاحات شعری ممکن است برای گروه‌های سنی پایین‌تر دشوار باشد.
شماره ۲۸۲ - پیوند عهدهاست که از هم گسسنه ای
پیوند عهدهاست که از هم گسسنه ای
یا حلقه های زلف بهم بر شکسته ای
کس جز تو ره نداشت در این خانه خلق را
آگه که کرد از این که تو در دل نشسته ای
از پاس ناتوانی آن چشم صید بند
باشد که دایم از پی دلهای خسته ای
از صید پر شکسته گشایند بند اگر
برداشت خواجه مهر مپندار رسته ای
پای دلی بهر سر موبسته او ولی
تنها تو دل نشاط بآن طره بسته ای
یا حلقه های زلف بهم بر شکسته ای
کس جز تو ره نداشت در این خانه خلق را
آگه که کرد از این که تو در دل نشسته ای
از پاس ناتوانی آن چشم صید بند
باشد که دایم از پی دلهای خسته ای
از صید پر شکسته گشایند بند اگر
برداشت خواجه مهر مپندار رسته ای
پای دلی بهر سر موبسته او ولی
تنها تو دل نشاط بآن طره بسته ای
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۸۱ - با بنده ی صادق چه عتابی چه عطایی
گوهر بعدی:شماره ۲۸۳ - یک شب نهان ز غیر بر ما نیامدی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
